Levensverhaal Deel 4: Een Online Maffiaspel Bouwen en Tilburg Verkennen

In mijn vorige deel, vertelde ik over mijn moeilijkheden, mijn VMBO-T diploma, en mijn begin met experimenteren met softdrugs en XTC op 16-jarige leeftijd. Maar laten we nu eens met iets positiefs beginnen.

Mijn persoonlijke succesverhaal ontvouwde zich met het ontwikkelen van een online maffiaspel, een project dat mij veel trots bracht. Dit spel, gemaakt op een platform waar coderen niet nodig was, stelde me in staat om me te concentreren op het bouwen van een sterke community. Geïnspireerd door de intrigerende wereld van de maffia, bood het spel spelers diverse rollen en strategieën. Ik wist spelers van Habbo Hotel aan te trekken met effectieve online mond-tot-reclame, wat bijdroeg aan de snelle groei in populariteit van mijn spel

De toename in spelersaantallen leidde tot aanzienlijke inkomsten, een verrassend en welkom resultaat. Uiteindelijk verdiende ik enkele duizenden euro’s, wat mijn oorspronkelijke verwachtingen ver oversteeg. Dit financiële succes diende als tastbaar bewijs van mijn vaardigheden als ondernemer. Het motiveerde me om in de toekomst naar andere projecten uit te kijken, zoals deze blog. Deze ervaring bevestigde dat het volgen van mijn ideeën en passies niet alleen persoonlijk bevredigend is, maar ook potentieel lucratief kan zijn. Het gaf me het vertrouwen en de motivatie om mijn pad van ondernemende inspanningen voort te zetten.

Nadat ik mijn VMBO-T had afgerond, ging ik naar de MBO niveau 4 opleiding voor Assistent-Accountant in Eindhoven. In deze nieuwe periode veranderde ik best wel. Ik was altijd de stille jongen, maar op het MBO werd ik actiever en deed ik meer dingen spontaan. Ik zocht meer contact met anderen en was niet meer zo op mezelf.

De opleiding vond ik eigenlijk niet zo moeilijk. Soms had ik geen zin om huiswerk te maken of echt hard te werken voor school. Maar over het algemeen ging het wel goed met mij. Ik vond het fijn om meer vrijheid te hebben en nieuwe dingen te leren als MBO-student.

Op het MBO leerde ik veel over mezelf, een ervaring die wezenlijk verschilde van mijn tijd op de basis- en middelbare school. Tijdens mijn MBO-opleiding ontdekte ik mijn passies en talenten, wat cruciaal was voor het vormen van mijn toekomstplannen. Deze periode was essentieel in mijn persoonlijke groei en hielp me richting te kiezen in mijn leven. Hoewel de basis- en middelbare school ongetwijfeld ook bijdragen aan deze ontwikkeling, realiseerde ik me dit pas echt tijdens de jaren van het MBO.

Tijdens mijn MBO-opleiding ging ik nog wel nog steeds om met vrienden die eigenlijk niet goed voor me waren. We rookten vaak samen wiet en hingen tot laat in de na school en in de avond rond. Dit was niet goed voor hoe ik me gedroeg. Ook thuis was het lastig. Mijn moeder had veel te kampen met depressies en haar nieuwe vriend, die ze ontmoet had in een groep voor mensen met manisch-depressieve klachten, zorgde voor veel onrust en problemen bij ons thuis.

Er was een angstwekkende situatie thuis die ernstig uit de hand liep. De nieuwe vriend van mijn moeder, die al een bron van onrust was, viel ten prooi aan een psychotische episode als gevolg van zijn bipolaire stoornis. In een verwarde en dreigende toestand bedreigde hij ons met een mes en toonde zelfs de intentie om mijn moeder te verwonden. Geschrokken en onzeker over wat te doen, handelde ik instinctief en belde de politie. Ze kwamen gelukkig snel ter plaatse en konden hem arresteren voordat hij zichzelf of ons iets ernstigs aandeed.

Dit incident was voor mij destijds moeilijk te begrijpen en te verwerken. Nu, met meer kennis over psychische stoornissen, kan ik beter inzien hoe zijn bipolaire stoornis en psychotische episode bijdroegen aan deze verontrustende gebeurtenissen. Hoewel deze ervaring een donkere periode in mijn leven vertegenwoordigt, heeft het me ook geholpen om het belang van geestelijke gezondheid en de complexiteit van psychische aandoeningen te begrijpen.

Na een reeks heftige gebeurtenissen thuis besloot ik uiteindelijk te verhuizen naar mijn vader in Tilburg, die inmiddels samenwoonde met een nieuwe partner. Dit was een enorme verandering voor mij. In Tilburg vond ik een heel andere sfeer dan thuis: het was er rustig, zonder de constante spanningen, zelfmoordpogingen of de angsten die ik gewend was. Voor het eerst in lange tijd voelde ik me ontspannen en veilig.

Deze verandering betekende ook dat ik moest wennen aan een soort ‘normaal’ leven, iets wat ik niet echt kende. In het huis van mijn vader waren er regels en routines, en er heerste een vredige, stabiele sfeer. Het was een positieve maar ook een vreemde ervaring voor mij. Na jaren van onrust en onzekerheid moest ik leren hoe het was om in een kalme en ondersteunende omgeving te leven.

In mijn zoektocht naar spanning en een ontsnapping aan mijn problemen, raakte ik betrokken bij de verkeerde mensen en begon ik soms XTC te gebruiken. Samen met mijn stiefzus ging ik naar veel festivals, wat voor mij een hele nieuwe en opwindende wereld was. In haar vriendenkring was drugsgebruik normaal, waardoor ik ook begon te experimenteren met speed, truffels en designer drugs. Achteraf gezien had ik liever deze paden niet bewandeld, maar op dat moment leken deze ervaringen een manier om te ontsnappen aan de uitdagingen en problemen die ik in mijn leven tegenkwam.

Mijn interesse in festivals groeide en ik verkende verschillende muziekstijlen, van hardcore tot techno en house. Deze festivals brachten een gevoel van vrijheid en gemeenschap met zich mee, maar brachten ook nieuwe uitdagingen met zich mee, vooral met betrekking tot mijn drugsgebruik. De combinatie van de opwinding van de muziek en vooral de escapade in deze alternatieve scene gaf me een gevoel van ontsnapping dat ik zo hard nodig had in mijn leven.

De gezondheid van mijn vader ging achteruit door zijn Parkinson, iets wat mij diep raakte. Zijn dagelijkse strijd met de ziekte en de slaapproblemen die daarbij kwamen kijken, waren zwaar. Niet alleen voor hem, maar ook voor zijn nieuwe vriendin. In die periode was ik erg bezig met mijn eigen problemen en uitdagingen, waardoor ik soms vergat hoe zwaar mijn vader het had. Als ik daar nu op terugkijk, doet het me veel pijn. Ik realiseer me hoe moeilijk zijn leven was en hoe ik misschien meer voor hem had kunnen zijn. Het is een bron van verdriet en spijt dat ik me destijds niet meer bewust was van zijn worstelingen.

In het volgende hoofdstuk neem ik je mee naar mijn leven in Tilburg. Daar zal ik openhartig zijn over de eenzaamheid die ik ervoer, vooral in de periode dat ik voor het eerst alleen ging wonen. Ik ga vertellen over mijn zoektocht naar geluk en vervulling, en deel mijn ervaringen met het opbouwen van een nieuw bestaan in een onbekende stad. Dit is een verhaal van nieuwe beginnen, de hindernissen die daarbij horen, en mijn inspanningen om een weg te vinden die me gelukkig maakte – al was dat geluk niet altijd constant, maar wel af en toe aanwezig. Dus blijf lezen, want er komt nog veel meer aan. Tot de volgende keer!

Het volgende verhaal deel ik opnieuw op mijn Threads-account >

Hoe nuttig vond je dit artikel?

Klik op een hartje om het te beoordelen!

Gemiddelde beoordeling 0 / 5. Aantal stemmen: 0

Nog geen stemmen! Wees de eerste om mijn artikel te beoordelen.

Aangezien je dit artikel nuttig vond...

Volg me op Instagram en/of LinkedIn.

Het spijt me dat dit artikel niet nuttig voor je was.

Laten we dit artikel verbeteren!

Vertel me hoe ik dit artikel kan verbeteren?

Deel dit artikel
Floris Meulensteen
Floris Meulensteen
Artikelen: 75

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

nl_NLNederlands