Mijn Levensverhaal Deel 9: Het Verhaal van Afscheid en Herinnering aan Mijn Vader

Bericht aan papa

Lieve pap,

Je bent geboren op 5 oktober 1959 en verliet de wereld op 30 maart 2017, nu alweer zo’n 7 jaar geleden. Je was en blijft de liefste papa in de hele wereld. Je liefde, je kalmte, en je lach blijven altijd bij me. Ik mis je en ik vertrouw erop dat je nu op een plek bent met rust. Hou van je, pap.

Liefs, Floris

Na het delen van mijn persoonlijke boodschap aan mijn vader, open ik nu een nieuw hoofdstuk van mijn verhaal voor jullie. Amper tweeënhalve maand na mijn terugkeer uit Yes We Can Clinics, werd ik geconfronteerd met het plotselinge verlies van mijn vader. Zijn lange gevecht met Parkinson, talloze operaties en de uitputtende chemotherapieën hadden hem tot het uiterste gedreven. Uiteindelijk maakte hij de moedige keuze voor euthanasie. Het gemis van mijn vader is een constante in mijn leven, een leegte die blijft echoën.

De gedachte dat mijn kinderen de kans missen om zijn invloed direct te ervaren en toekomstige partners niet zullen weten wie hij was voor mij, maakt het verlies pijnlijker. Toch vind ik troost in de herinneringen en lessen die hij achterliet. Ik ben vastbesloten om zijn nalatenschap levend te houden door verhalen, foto’s en de waarden die hij me gaf te delen. Zo blijft hij, ondanks zijn fysieke afwezigheid, een deel van ons leven en de toekomstige generaties.

Mijn oom nam de taak op zich om de begrafenis te organiseren, iets wat hij grotendeels samen met mijn vader had gedaan, voor zover dat mogelijk was. Deze periode was moeilijk voor mij, omdat kort na mijn tijd bij Yes We Can Clinics ook mijn broer werd opgenomen in de kliniek. Het was een uitdaging om in die tijd bij elkaar te zijn. De angst die ik voelde, was er zeker. Er werd een halfuur op de deur gebonkt met de vraag of ik open wilde doen om mijn vader te zien. Hoewel ik dat wilde, kon ik de moed niet verzamelen.

Eén ding dat me het meest is gebleven, is hoe bijzonder de begrafenis was. Deze vond plaats op een natuurbegraafplaats, een concept dat ik destijds niet goed kende. Een natuurbegraafplaats is een rustplaats in de natuur, waar graven opgaan in het landschap zonder de natuur te verstoren. Het is een plek van rust en vrede, waar de herinnering aan geliefden wordt bewaard zonder de permanente structuren van traditionele begraafplaatsen.

Ondanks het diepe verdriet dat ik tijdens de uitvaart voelde, ervaarde ik niet veel later een gevoel van kracht. Mijn vader had me kort voor zijn overlijden gerustgesteld met simpele, maar krachtige woorden: “Het is oké”. Deze woorden brachten een zo’n rust over mijn geest, die ik nog niet eerder had gevoeld. Het was een moment dat mijn leven veranderde.

De manier waarop mijn vader zijn leven structureerde, was altijd iets wat me fascineerde. In ons huis bestonden geen rommellaatjes; alles lag perfect geordend, voorzien van labels en vaak op een creatieve manier gedecoreerd. Mijn vader was in mijn ogen een rustige en lieve man. Zijn passie voor fotografie was iets dat mij altijd zal bijblijven. Hij maakte niet alleen foto’s, maar creëerde ook fotoboeken die ware kunstwerken waren. Deze boeken, samengesteld met zorgvuldig uitgekozen foto’s, teksten en versieringen, vertellen het verhaal van mijn kindertijd op een manier die geen enkel standaard fotoboek kan evenaren.

Het doet me niet echt pijn dat ik niet dezelfde creativiteit bezit als mijn vader. Ik ben ongeduldig en mijn creativiteit uit zich meer in zakelijke ambities en grootschalige denkwerk, in tegenstelling tot de fijnere, niet-commerciële creatieve uitingen waar mijn vader zo van hield. Het is interessant om te zien hoe verschillend je kunt zijn van je ouders, maar tegelijkertijd zoveel van hen kunt houden en waarderen.

De liefde voor mijn vader en het verdriet om zijn verlies zijn gevoelens die diep bij mij resoneren. Maar bovenal voel ik kracht. Mijn vader was altijd een toonbeeld van rust, en zijn laatste woorden hebben mij geholpen hem beter te begrijpen en te respecteren. Deze ervaring heeft mij een voorstander gemaakt van euthanasie, wanneer het leven geen waardige uitweg meer biedt. Ik ben mijn vader dankbaar voor de jaren van zorg en liefde, ondanks de moeilijkheden die we samen hebben moeten doorstaan. Het is een troost te weten dat hij nu op een plaats van rust en vrede is.

Het besef dat mijn vader een bewuste keuze heeft gemaakt voor euthanasie, na een lange en slopende strijd, brengt een bitterzoete troost. Zijn beslissing, hoewel moeilijk, weerspiegelt zijn wens voor waardigheid en vrede aan het einde van zijn leven. Deze ervaring heeft mijn angst voor de dood verminderd.

De liefde voor mijn vader en het verdriet om zijn verlies zijn gevoelens die diep bij mij resoneren. Maar bovenal voel ik kracht. Mijn vader was altijd een toonbeeld van rust, en zijn laatste woorden hebben mij geholpen hem beter te begrijpen en te respecteren. Deze ervaring heeft mij een voorstander gemaakt van euthanasie, wanneer het leven geen waardige uitweg meer biedt. Ik ben mijn vader dankbaar voor de jaren van zorg en liefde, ondanks de moeilijkheden die we samen hebben moeten doorstaan. Het is een troost te weten dat hij nu op een plaats van rust en vrede is.

De kracht die ik voelde na de begrafenis was niet alleen het resultaat van de troostende woorden van mijn vader, maar ook van de liefde en steun van mijn familie en vrienden. Deze periode van rouw heeft ons dichter bij elkaar gebracht.

Het contrast tussen mijn vaders creatieve geest en mijn zakelijke ambities toont de diversiteit van menselijke expressie en de unieke manieren waarop we ons leven vormgeven. In liefdevolle herinnering aan mijn vader, beloof ik zijn nalatenschap te eren door te leven met de waarden die hij mij heeft bijgebracht. Zijn leven, hoewel te kort, was rijk aan liefde, creativiteit, rust en wijsheid. Ik ben dankbaar voor elke herinnering.

Tot zover deze bijzondere reis door een van de meest ingrijpende hoofdstukken van mijn leven. Ik dank jullie voor het meewandelen langs de paden van herinnering, reflectie en eerbetoon aan een buitengewoon mens: mijn vader. Met elk woord dat ik schrijf, hoop ik zijn geest en de onuitwisbare indruk die hij op mij heeft achtergelaten, levend te houden. Mijn verhalen zijn een brug tussen verleden en toekomst, een middel om zijn liefde, wijsheid en de onvergetelijke momenten die we deelden, te koesteren.

In de volgende delen van mijn blogs ga ik het hebben over een erg moeilijke periode - de ergste psychose die ik ooit heb gehad. Dit gebeurde zonder dat ik drugs gebruikte, en het was zowel een heel zware tijd als een moment dat mij veranderde. Zoals ik al zei, vlak voordat mijn vader overleed, zei hij tegen mij: "Het is oké." Dit eenvoudige bericht hielp me enorm, en dankzij deze woorden kon ik snel een aantal echt goede vrienden maken. Ik wil jullie vertellen hoe deze vrienden een groot deel van mijn herstel werden. Ze waren er voor mij, boden me veel steun en hielpen me een weg te vinden om beter te worden.

Ik ben vastbesloten om de herinneringen aan mijn vader, zijn levenslessen en creativiteit te delen en te koesteren. Ondanks onze verschillen, heb ik geleerd de waarde van onze unieke kwaliteiten te zien en hoe deze ons vormen en verbinden. Dit pad van persoonlijke groei en de ervaringen rond het overlijden van mijn vader en mijn psychose bieden waardevolle lessen en inspiratie, die ik hoop te delen met onze community.

Terugkijkend voel ik dankbaarheid voor de gedeelde momenten en de geleerde lessen. Deze ervaringen vormen de basis van mijn kracht en motivatie om een leven vol betekenis en compassie te leiden, in nagedachtenis aan mijn vader.

Met een vooruitziende blik en een hart vol herinneringen, sluit ik dit hoofdstuk af, klaar om de volgende bladzijden van mijn levensverhaal met jullie te delen, gedragen door de liefde en wijsheid die ik door de jaren heen heb verzameld en geleerd. Bedankt voor het lezen.

Het volgende verhaal deel ik opnieuw op mijn Threads-account >

Hoe nuttig vond je dit artikel?

Klik op een hartje om het te beoordelen!

Gemiddelde beoordeling 0 / 5. Aantal stemmen: 0

Nog geen stemmen! Wees de eerste om mijn artikel te beoordelen.

Aangezien je dit artikel nuttig vond..

Volg me op Instagram en/of LinkedIn.

Het spijt me dat dit artikel niet nuttig voor je was.

Laten we dit artikel verbeteren!

Vertel me hoe ik dit artikel kan verbeteren?

Deel dit artikel
Floris Meulensteen
Floris Meulensteen
Artikelen: 75

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

nl_NLNederlands