Mijn Levensverhaal Deel 6: De Strijd Met Kortdurende Psychoses en Mijn Dankbaarheid

In dit deel wil ik je meenemen door een bijzonder moeilijke periode in mijn leven die begon na mijn verhuizing naar Tilburg, zoals ik in het vorige deel heb beschreven. Dit was een tijd waarin mijn leven een negatieve wending nam, voornamelijk vanwege mijn drugsgebruik en de psychoses die daaruit voortkwamen.

Voordat ik verderga met mijn verhaal, is het belangrijk voor mij om enkele zaken toe te voegen. Alle psychoses die ik heb ervaren en waarover ik vertel in dit levensverhaal, duurden slechts enkele uren, met uitzondering van de laatste. Ze waren steeds gekoppeld aan het moment dat de effecten van de drugs afnamen. Als ik nu terugkijk op die periode, heb ik echt spijt van de keuzes die ik heb gemaakt. Deze keuzes hadden grote gevolgen, niet alleen voor mij, maar ook voor de mensen om mij heen.

Ik wil benadrukken dat ik niet in detail zal ingaan op mijn gedachten en gevoelens tijdens mijn psychoses. Dit is voor mij nog steeds een moeilijk en persoonlijk onderwerp. Mijn verhaal is bedoeld om anderen te inspireren en hoop te geven op herstel, hoe donker de situatie ook lijkt.

Bovendien wil ik aan deze disclaimer toevoegen dat ik inmiddels gediagnosticeerd ben met een psychotische stoornis. Op het moment dat deze problemen zich voor het eerst manifesteerden, was ik mij hier echter niet van bewust. Door mijn onwetendheid en de angst om hulp te zoeken, bleef ik lange tijd zonder de benodigde ondersteuning. Deze factoren – mijn gebrek aan bewustzijn en mijn angst – zijn duidelijk merkbaar in de andere delen van mijn verhaal.

Ik deel dit in de hoop dat het anderen kan helpen te begrijpen hoe ingewikkeld en uitdagend het kan zijn om hulp te zoeken, zelfs als je diep van binnen weet dat dit noodzakelijk is. Het is een pad geweest met veel uitdagingen, maar ik ben nu in een herstelproces en voel me gelukkiger. Mijn ervaring toont aan dat, hoewel de weg naar herstel moeilijk kan zijn, het mogelijk is om een punt van persoonlijk welzijn en geluk te bereiken.

Na mijn disclaimer, wil ik jullie meenemen naar een belangrijk moment in mijn leven. Dit moment vond plaats tijdens een schoolreis naar Berlijn, een ervaring die ik nooit zal vergeten. Tijdens deze reis kreeg ik, door het gebruik van drugs, voor de tweede keer in mijn leven een psychose. Deze angstaanjagende ervaring zette me diep aan het denken. Het confronteerde me met de ernst van mijn verslaving en liet zien hoe groot de impact ervan was op mijn leven.

Deze psychose was een heftige ervaring. Alles leek onwerkelijk en ik voelde me totaal niet in controle. Het bracht een vloedgolf van emoties met zich mee, vooral veel schaamte. Ik schaamde me voor mijn gedrag, het verlies van controle en hoe ik mijzelf voor mijn klasgenoten presenteerde. Het was een moment waarop ik me realiseerde dat mijn drugsgebruik niet alleen invloed had op mijzelf, maar ook op de mensen om mij heen.

De ingrijpende gebeurtenissen in Berlijn hadden ook een directe impact op mijn situatie op school. Ik kwam in een lastige positie terecht waarbij ik verplicht werd een gesprek aan te gaan met de directeur. Dit gesprek bracht extra stress en ongemak met zich mee. Gedurende het gesprek werd de ernst van mijn situatie pijnlijk duidelijk, en de gevolgen van mijn gedrag werden nadrukkelijk benadrukt. Dit versterkte mijn gevoel van isolatie en eenzaamheid.

Op dat moment was ik me er niet volledig van bewust waarom dit gesprek zo belangrijk was. Ik zat in een periode waarin ik moeite had om mijn eigen acties en de reacties van anderen te begrijpen. Hoewel ik ergens wel wist dat het gesprek bedoeld was om mij te helpen, voelde het op dat moment vooral als een extra bevestiging van al mijn problemen.

Niet lang na wat er in Berlijn was gebeurd, vertrok ik met school naar Krakau. Ik had een afspraak gemaakt met de directeur dat ik op deze reis geen drugs zou gebruiken, als een soort bewijs dat ik dat aankon. Echter, ook tijdens deze reis ging het mis. Ondanks dat ik alleen alcohol dronk, kreeg ik opnieuw een psychose. Dit was een schokkend teken dat mijn problemen veel ingewikkelder waren dan ik dacht. Deze ervaring dwong mij om de harde realiteit onder ogen te zien. Op dat moment realiseerde ik me dat alcohol eigenlijk ook een drug is, en dat het gebruik ervan net zo destructief kan zijn voor mij als andere substanties.

Deze tweede ervaring in Krakau was opnieuw een wake-up call. Het was pijnlijk om te zien hoe mijn gedrag invloed had op anderen, zoals mijn vrienden, familie en mensen op school. Het besef dat mijn acties zulke grote gevolgen hadden, maakte me erg verdrieti.

Ik moet nog de meest gevaarlijke psychotische ervaring in mijn leven met jullie delen. Deze vond plaats na een techno-evenement in Rotterdam, gevolgd door een afterparty in Tilburg tot 's ochtendsvroeg. Tijdens deze afterparty belandde ik in een psychose die twee dagen duurde. In totale verwarring en paniek rende ik door de straten van Tilburg. Een goede vriend, bezorgd over mijn toestand, schakelde de politie in. De situatie escaleerde snel en ik moest met geweld worden bedwongen. De combinatie van de drugs die ik had genomen en de kalmerende middelen die ik kreeg toegediend, leek een vernietigend effect op mijn gezondheid te hebben. Ik kwam in een coma terecht op de intensive care. De artsen waren ernstig bezorgd of ik het zou overleven. De pijn en angst in de ogen van mijn ouders toen ik daar lag, zijn herinneringen die ik via hen heb verkregen en die me diep hebben geraak

Door de verwarring en verwardheid tijdens deze psychose kon ik nauwelijks bevatten hoeveel schade ik mezelf en anderen had aangericht. Het was een uiterst pijnlijke realisatie. De spijt die ik voel over mijn acties en de gevolgen daarvan is enorm. Het was moeilijk voor me om te begrijpen hoe ver ik was gegaan en wat de impact was van mijn gedrag, niet alleen op mijzelf, maar ook op de mensen om mij heen. Deze ervaring was absoluut een dieptepunt en een cruciaal moment dat me deed inzien hoe ernstig mijn situatie was.

Ik wil graag mijn diepe dankbaarheid uiten aan de Nederlandse gezondheidszorg voor hun ongelooflijke steun tijdens mijn moeilijkste tijden. De artsen, verpleegkundigen en therapeuten die mij hebben behandeld, waren uitzonderlijk in hun zorg en toewijding. Ze ontvingen mij met open armen en boden de essentiële zorg die ik nodig had om door deze donkere periode heen te komen. Hun professionaliteit en onvoorwaardelijke steun hebben een onuitwisbare indruk op mij achtergelaten.

Het was dankzij hun toewijding en vaardigheden dat ik de kans kreeg om te herstellen. Zij hebben niet alleen mijn leven gered, maar gaven mij ook de hoop en de middelen om een nieuw pad te bewandelen. Hun zorgvuldige en medelevende aanpak hielp me om de eerste stappen te zetten op weg naar herstel en een beter leven.

Daarnaast ben ik de Nederlandse politie zeer dankbaar. Hun respectvolle en empathische manier van handelen in de meest kritieke momenten van mijn leven was opmerkelijk. Ze waren er niet alleen om de wet te handhaven, maar ook om steun en veiligheid te bieden toen ik dat het meest nodig had. Hun professionele en tegelijkertijd menselijke aanpak heeft een diepe indruk op mij gemaakt.

Ik ben ook ontzettend dankbaar voor de steun en het geduld van mijn school tijdens deze moeilijke periode in mijn leven. Ondanks mijn fouten en de problemen die ik veroorzaakte, gaven ze me niet op en boden ze me de hulp en begeleiding die ik nodig had. Deze houding van begrip en mededogen heeft een diepe indruk op me gemaakt. Het heeft me laten zien dat er mensen zijn die om me geven en bereid zijn om me te helpen, ongeacht de omstandigheden. Ik besef nu hoe belangrijk mijn school voor me was, niet alleen als een plek van onderwijs, maar ook als een gemeenschap waar ik me veilig en geaccepteerd kon voelen. Hun steun speelde een cruciale rol in mijn herstel en heeft me geholpen mijn leven weer op de rails te krijgen

Deze ervaringen bij zowel de medische staf, de politie als het hbo hebben samen bijgedragen aan een blijvende positieve verandering in mijn leven. Ze hebben mij geholpen de hoop te behouden en vertrouwen op te bouwen in een betere toekomst.

In het volgende deel van mijn levensverhaal zal ik ingaan op mijn ervaringen met wat ik beschouw als een van de beste aspecten van de geestelijke gezondheidszorg ter wereld: Yes We Can Clinics. Deze kliniek speelde een cruciale rol in mijn herstelproces en heeft mijn leven ingrijpend veranderd.

Yes We Can Clinics heeft een unieke manier van werken als het gaat om het behandelen van verslavingen en psychische problemen. Mijn tijd daar was zowel uitdagend als leerzaam, en ik kijk ernaar uit om mijn verhalen en ervaringen te delen. Dit is een verhaal over transformatie, hoop en het terugwinnen van controle over mijn leven.

Dus blijf op de hoogte voor het volgende deel, waarin ik dieper in zal gaan op mijn reis door Yes We Can Clinics en hoe deze instelling mij geholpen heeft mijn grootste uitdagingen te overwinnen en een nieuw hoofdstuk in mijn leven te beginnen.

Het volgende verhaal deel ik opnieuw op mijn Threads-account >

Hoe nuttig vond je dit artikel?

Klik op een hartje om het te beoordelen!

Gemiddelde beoordeling 0 / 5. Aantal stemmen: 0

Nog geen stemmen! Wees de eerste om mijn artikel te beoordelen.

Aangezien je dit artikel nuttig vond..

Volg me op Instagram en/of LinkedIn.

Het spijt me dat dit artikel niet nuttig voor je was.

Laten we dit artikel verbeteren!

Vertel me hoe ik dit artikel kan verbeteren?

Deel dit artikel
Floris Meulensteen
Floris Meulensteen
Artikelen: 75

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

nl_NLNederlands