Mijn Levensverhaal Deel 3: De Echtscheiding van Mijn Ouders en Mijn Weg naar het MBO

In mijn vorige blog, vertelde ik hoe gamen voor mij een veilige plek werd toen ik jong was. Het hielp me om even niet te denken aan het verdriet door het pesten en de ziekte van mijn ouders. Zowel thuis als op school had ik het gevoel dat niemand mijn eigen problemen zag of begreep.

Toen mijn vader te horen kreeg dat hij Parkinson had, veranderde er veel in ons gezin. Mijn vader, die altijd sterk en liefdevol was, werd langzaam anders. Gelukkig was onze oppas er, die er al was sinds ik geboren ben. Zij gaf ons veel liefde en hielp mij door deze moeilijke tijd heen.

In die periode maakten mijn ouders de moeilijke beslissing om te scheiden. Verrassend genoeg leek dit minder ingrijpend dan de andere uitdagingen waar ik al mee te maken had gehad, zoals de ziekte van mijn vader en het pesten op school. Deze problemen had ik uitgebreid beschreven in de eerste twee delen van mijn verhaal. De echtscheiding voelde daardoor bijna als een kleine hobbel op een al ruige weg. Veel meer zorgen maakte ik mij om mijn moeder en haar strijd met depressie en zelfmoordneigingen. Mijn vader verhuisde ondertussen naar Aalst/Waalre, terwijl ik bij mijn moeder in Heeze bleef, in het vertrouwde huis waar ik was opgegroeid.

Als ik in het weekend bij mijn vader was, voelde alles anders dan thuis. Het gamen miste ik enorm. Thuis in Heeze speelde ik altijd Call of Duty en Habbo Hotel; die spellen waren mijn eigen wereldje, waar ik rust en stressverlichting vond. Bij mijn vader ontbrak dat, en dat voelde alsof ik een belangrijk deel van mezelf miste. Toch ging ik graag naar hem toe, simpelweg omdat ik hem wilde zien en tijd met hem wilde doorbrengen.

Alles wat er gebeurde, had invloed op mij. Het was een tijd met veel veranderingen en ik moest mijn weg daarin vinden. Het ging niet alleen om de scheiding van mijn ouders, maar ook om te wennen aan twee verschillende huizen, met elk hun eigen regels en sfeer.

Thuis bij mijn moeder waren er soms ingewikkelde momenten. Ze had wel eens manische buien, zoals wanneer ze met Kerst zwervers uitnodigde. Dat vond ik bijzonder, maar ook verwarrend. Wat ik ook echt lastig vond, was haar nieuwe vriend uit het buitenland. Ik vertrouwde hem niet. Ik dacht dat hij misschien alleen maar bij mijn moeder was om een visum te krijgen, en dat idee zat me niet lekker.

Op de middelbare school ging ik soms de verkeerde kant op, door een manipulatieve vriend die me daartoe aanzette. Eerst deden we kleine illegale dingen, zoals bosjes in brand steken. Maar na een tijdje begonnen we ergere dingen te doen. We stalen een paar fietsen en lieten zelfs vuurwerk ontploffen bij verkeersborden. Ik wist dat dit fout was en het was niet wat ik eigenlijk wilde doen. Maar ik wilde zo graag bij deze mensen horen, dat ik het toch deed. Voor mij was populair zijn op dat moment het allerbelangrijkste.

In deze tijd begon ik ook voor het eerst met drugs. Ik was toen ongeveer 15 of 16 jaar oud. Het begon met het roken van wiet, maar al snel probeerde ik ook XTC. Ik was op zoek naar wie ik was en wilde graag bij een groep horen. Het gebruik van drugs leek een manier om dat te vinden. Ik probeerde verschillende dingen uit, omdat ik erbij wilde horen en mezelf beter wilde voelen. Maar het was ook een beetje spannend en nieuw voor me, iets wat anders was dan mijn normale leven.

Ondanks de moeilijkheden, slaagde ik erin mijn middelbareschooldiploma te behalen en vervolgde ik mijn studie op niveau 4 van het middelbaar beroepsonderwijs. Mijn tijd op het mbo was enigszins beter, maar mijn drugsgebruik nam toe. Ik bezocht vaak festivals en huisfeestjes, waar drugs gemeengoed waren. Echter, een keerpunt kwam nadat ik hulp zocht bij Yes We Can Clinics, wat ertoe leidde dat ik mijn drugsgebruik bijna volledig staakte.

Momenten en ervaringen in mijn leven die ik nog niet heb verteld. Ik hoop dat je mijn levensverhalen interessant vindt en misschien zelfs iets waardevols eruit kunt halen. Blijf dus volgen, want er komt nog veel meer aan in de volgende hoofdstukken van mijn levensreis! Hopelijk tot dan!

Het volgende verhaal deel ik opnieuw op mijn Threads-account >

Hoe nuttig vond je dit artikel?

Klik op een hartje om het te beoordelen!

Gemiddelde beoordeling 0 / 5. Aantal stemmen: 0

Nog geen stemmen! Wees de eerste om mijn artikel te beoordelen.

Aangezien je dit artikel nuttig vond..

Volg me op Instagram en/of LinkedIn.

Het spijt me dat dit artikel niet nuttig voor je was.

Laten we dit artikel verbeteren!

Vertel me hoe ik dit artikel kan verbeteren?

Deel dit artikel
Floris Meulensteen
Floris Meulensteen
Artikelen: 75

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

nl_NLNederlands